Tematem wiodącym naszego najbliższego spotkania z historią planowanej z udziałem zaproszonych gości na dzień 18 maja br /najbliższy piątek/ godz. 17:00 w siedzibie Bractwa przy ul. Farna 9 w Łomży, będą Legiony Polskie w Łomży w okresie I wojny światowej.

Referat naukowy przypominający powyższy okres historyczny w dziejach ziemi łomżyńskiej, przedstawi prof. dr hab. Adam Cz. Dobroński z Uniwersytetu w Białymstoku.

Wokół, istniejącej do dziś, kaplicy cmentarnej z przełomu XIX i XX wieku przy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego powstała Łomżyńska Dolina Pamięci. Miejsce, które upamiętniać ma dar, jaki mieszkańcy Ziem Łomżyńskiej i okolic złożyli Bogu w obronie Polski. Dar najwyższy, bo było nim życie ludzkie.

Boże obdarz chwałą żołnierzy – bohaterów września 1939 roku

Takiej treści napis widnieje na trzech kamiennych tablicach wmurowanych w niszach muru okalającego lapidarium przy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży.
Na tablicach znajdą się nazwiska 120 żołnierzy – tylko tylu z pochowanych tu szczątków 444 żołnierzy udało się ustalić z imienia i nazwiska.

Na murze, okalającym dawną kaplicę cmentarną, znajdują się obecnie cztery pamiątkowe tablice. Trzy pierwsze, jak głosi napis, upamiętniają: „W TYM MIEJSCU NA BYŁYM CMENTARZU GARNIZONOWYM, ZNAJDOWAŁA SIĘ KWATERA WOJENNA, W KTÓREJ ZOSTAŁO POCHOWANYCH 444 ŻOŁNIERZY 33, 42, 71 PUŁKÓW PIECHOTY I 18 PUŁKU ARTYLERII LEKKIEJ ORAZ PODLASKIEJ I SUWALSKIEJ BRYGAD KAWALERII WOJSKA POLSKIEGO, SZCZĄTKI, KTÓRYCH EKSHUMOWANO Z PÓL BITEWNYCH WRZEŚNIA 1939 R. NA ZIEMI ŁOMŻYŃSKIEJ. POCHOWANO TU RÓWNIEŻ SZCZĄTKI 1857 OFIAR TERRORU OKUPANTA NIEMIECKIEGO Z LAT 1941 – 1944.” oraz zawierają znane nazwiska tych, którzy zostali pochowani na owym cmentarzu.

Czwarta z tablic upamiętnia żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego. Umieszczona została „W HOŁDZIE ŻOŁNIERZOM OBWODU ŁOMŻA POLEGŁYM W WALKACH O WOLNOŚĆ OJCZYZNY, POMORDOWANYM W LATACH WOJNY I OKUPACJI, ZMARŁYM W SOWIECKICH ŁAGRACH I NIEMIECKICH OBOZACH ZAGŁADY, ZAMĘCZONYM PO WOJNIE PRZEZ SOWIECKI NKWD I KOMUNISTYCZNY APARAT BEZPIECZEŃSTWA PRL, POTAJEMNIE POGRZEBANYCH W MIEJSCACH NIEZNANYCH”.

Ponadto, we froncie całej Doliny Pamięci, ulokowana została symboliczna mogiła, zaznaczająca szczególność tego terenu. Bowiem, jak głosi napis na nagrobku, jest to „MIEJSCE UŚWIĘCONE DOCZESNYMI SZCZĄTKAMI BRACI W WIERZE CHRYSTUSOWEJ ORAZ POLEGŁYCH POWSTAŃCÓW I ŻOŁNIERZY”.

Z inicjatywą upamiętnienia żołnierzy poległych na Ziemi Łomżyńskiej w obronie niepodległości Polski we wrześniu 1939 roku wystąpił Zarząd Obwodu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Obecny wygląd Łomżyńskiej Doliny Pamięci

Opracował Henryk Sierzputowski na podstawie:
http://www.smb.lomza.opoka.org.pl/Sdolina.php

Pragnę nawiązać do sprawozdania Wydziału V Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Białymstoku za kwiecień 1954 r., z którego skorzystał dr Krzysztof Sychowicz w książce : Ziemia Łomżyńska i jej mieszkańcy w latach 1944 – 1956 (czyli, jak to było naprawdę) str. 92, a mianowicie wykrytej kolejnej grupy młodzieży, występującej przeciwko ustrojowi komunistycznemu. Byłem wtedy uczniem siódmej klasy w Szkole Ćwiczeń w Łomży, i jednym z dwunastoosobowej grupy uczniów w wieku 12- 14, którym przewodniczył Zbyszek Kamionowski, a nie w ogóle nam nieznany Zygmunt Stypułkowski, ze wsi Borki, w pow. Wysokie Mazowieckiem. Organizacja nasza nazywała się Młodzi Patrioci Polscy, w skrócie MPP. Dla niewtajemniczonych skrót ten oznaczał koleżeńską grupę: Młodzi Poszukiwacze Przygód.

Myślę, że przed opisaniem naszej skromnej działalności celowe jest zwrócenie uwagi czytelnikom na proces intensywnej indoktrynacji politycznej i sowietyzacji życia polskiego społeczeństwa, zwłaszcza młodego jej pokolenia. By wychować nowego człowieka z rewolucyjną świadomością, w październiku 1948 r. zmieniono przedwojenny system oświaty i wychowania. Przy okazji zwolniono wielu nauczycieli z tytułem magistra, uznając że lepsi są młodzi nauczyciele bez takiego tytułu. Wzmożono fałszowane historii i zerwano z przedwojenną tradycją. Fałszowano już otwarcie nie tylko najnowszą historię Polski. W szkołach średnich zaprzestano w ogóle uczyć historii Polski, która była stała się niewielką częścią historii powszechnej, nauczanej z bardzo tendencyjnych podręczników, pisanych w propagandowym stylu. Z bibliotek szkolnych i publicznych usunięto większość książek o tematyce historycznej i patriotycznej. Zainteresowanych peerelowskim młodzieży chowaniem odsyłam do Biuletynu IPN nr 10/2001, gdzie zamieszczono wywiad Barbary Polak z Ryszardem Terleckim, historykiem i publicystą.

Broniąc się przed tym zjawiskami w Polsce działało ponad tysiąc antykomunistycznych organizacji i grup młodzieżowych (Sławomir Abramowicz: Młodzieżowe organizacje antykomunistyczne w centralnej Polsce w latach 1945 – 1955 Biuletyn IPN nr 3 z 2001 r.). Młodzież działała w nich pomimo zagrożenia karą więzienia za sam tylko udział w organizacji, której istnienie, ustrój i cel miały pozostać tajemnicą wobec władzy państwowe (art. 36 dekretu z 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy państwa , nazywanego częściej małym kodeksem karnym). Od 1951 r. słuchanie polskojęzycznych radiostacji takich jak: Głos Ameryki, BBC, Radia Wolnej Europy (RWE) było zbrodnią przeciwko pokojowi, zagrożoną karą od 3 do 15 lat więzienia oraz karą dodatkową utraty praw publicznych i obywatelskich praw honorowych oraz przepadkiem mienia w całości lub części (art. 2 ustawy o obronie pokoju z dnia 29 grudnia 1950 r., Dz. U. Nr 58, poz. 521). Pod wpływem tych rozgłośni kształtowały się nie tylko nasze wczesne polityczne poglądy, wrogo nastawione wobec Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), sprawującej władzę w imieniu bratniego ZSRR. Ważniejsze informacje z tych rozgłośni przekazywaliśmy w formie szeptanej propagandy kolegom w szkole, na podwórku lub boisku podczas wspólnych gier i zabaw.

Na co dzień ostentacyjnie używaliśmy dawnych nazw ulic i placów, które w Łomży zmieniono, na przykład : Żeglickiego, Stalina, Marszałka Rokossowskiego, Buczka, 1 Maja, Stalingradzką. Ponadto, każdy z nas starał się mieć co najmniej dobre oceny z języka polskiego, historii i geografii Polski. Bywało, że w nauce tych przedmiotów korzystaliśmy również z przedwojennych map, książek, podręczników oraz wiadomości przekazywanych nam przez członków rodziny, starszych kolegów i znajomych. Pomimo likwidacji w 1950 r. Związku Harcerstwa Polskiego część jego instruktorów i działaczy nie zaprzestało nadal wpływać na patriotyczne wychowanie młodzieży w duchu Ojczyzna – Nauka – Cnota. Dlatego też ówczesna władze traktowały ich jako wrogów narodu i Polski Ludowej (Komuniści wobec harcerstwa 1944 – 1950, zeszyt nr 11 do. dziejów PRL, Instytut Studiów Politycznych PAN, a także artykuł Bartosza Kuświka Harcerz wróg Polski Ludowej, Niezależna Gazeta Polska z 4.05.2007 r.). Wzorem na nas była więc tradycja i formy organizacyjne Szarych Szeregów i akcje tzw. małego sabotażu, wykonywane przez młodszych harcerzy „Zawiszaków”.

Miały one charakter propagandowo-wychowawczy, bez wyrządzania fizycznej krzywdy ani powodowania znaczących strat materialnych. Naszym zadaniem miało być drukowanie na prymitywnej drukarce (dostępnej w sklepach papierniczych) i kolportowanie krótkich ulotek o treści antykomunistycznej i antypaństwowej, wypisywanie na murach haseł niepodległościowych, malowanie znaków Polski Walczącej, zrywanie czerwonych flag haseł i afiszów propagandowych oraz usuwanie portretów dostojników władz partyjnych i rządowych.

Nie wiedziałem, by planowano 1 maja 1954 r. wrzucić do KP PZPR w Łomży granat przeciwczołgowy, działanie takie bowiem było sprzeczne z celami Młodych Patriotów Polskich, którzy zobowiązywali się do samokształcenia w duchu patriotycznym oraz prowadzenia akcji sabotażowej w szkole i wśród znajomych, w pobliżu miejsca zamieszkania każdego z nas.

W połowie kwietnia 1954 r. przesłuchiwani byliśmy w Powiatowej Komendzie Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łomży. Urząd ten mieścił się w tzw. małym białym domku przy ul. Nowogrodzkiej nr 3 (obecnie nr 5). Podczas mojego przesłuchania nie byli obecni rodzice, którzy nie wiedzieli nic o mojej przynależności do MPP. Przesłuchiwał mnie podoficer w średnim wieku, w pokoju na I piętrze. Przedtem czekałem długo przy wejściu, gdzie dyżurował uzbrojony strażnik. Dokładne dość pytania świadczyły, że sporo wiedziano o MPP, którzy dopiero rozpoczynali swoją działalność.

Bym odpowiadał na pytania, funkcjonariusz często wykrzykiwał na mnie, groził, i klął przy tym. Najbardziej obawiałem się, że zostanę wyrzucony ze szkoły, a jeśli nawet ją ukończę, to z pewnością nie będę się uczył dalej w szkoły średniej. Kończąc przesłuchanie stanowczo uprzedził mnie, że jeśli nie zachowam w tajemnicy pytań z przesłuchanie, to będę zatrzymany. Podpisując odręcznie spisany kilkustronicowy protokół zauważyłem kłamliwą uwagę, że protokół wcześniej był mi odczytany.

W początkach maja 1954 r. Sąd dla Nieletnich nakazał zatrzymanie Zbyszka Kamionowskiego, Janusza Dąbrowskiego, Tadeusza Jasińskiego i Jurka Wnorowskiego w Izbie Zatrzymań MO w Białymstoku. Chyba po dwóch tygodniach zostali oni zwolnieni, i podani pod dozór rodziców i kuratora sądowego. Więcej o okolicznościach powstania i działalności MPP pisał kilkakrotnie do Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Białymstoku Zbyszek Kamionowski. Wiem, że był też osobiście w tym Instytucie, który zbierał materiały do nowatorskiego wydawnictwa Atlasu polskiego podziemia niepodległościowego 1944 – 1956. Dlatego przekazał wtedy szereg dokumentów nie tylko o MPP lecz również o niepodległościowej organizacji młodzieżowej Victoria, którą utworzył w połowie 1955 r. Ale to temat na inne już wspomnienia.

Adam Sobolewski
Sieradz, maj 2012 r.

Niezwykłych historycznych gości miały okazję przywitać rankiem 2 maja na stopniach łomżyńskiego ratusza władze naszego miasta. Niecodzienną wizytę w Łomży złożył Cesarz Napoleon wraz ze swoją świtą, będący przejazdem konnym zaprzęgiem w trakcie ekspedycji historycznej z Wilna do Paryża.

Podróż szlakiem odwrotu Napoleona w roku 1812 spod Moskwy licząc – bagatelka – prawie 2300 km, jest hołdem złożonym Wielkiemu Cesarzowi przez holenderską grupę pasjonatów z szefem wyprawy – historykiem Joost van Hovellas tot Westervlier na czele. Trasa karkołomnej wyprawy zaprzęgiem konnym w towarzystwie specjalnie wyekwipowanego TIR-a wiedzie przez całą Europę, a jej uczestnicy zatrzymują się po drodze jedynie w miejscach historycznie udokumentowanego pobytu Napoleona.

Sztuką jest realizować marzenia

Na ten wyjątkowy pomysł upamiętniający 200. rocznicę wyprawy na Moskwę Wielkiej Armii Cesarza Napoleona, szef całej ekspedycji wpadł po przeczytaniu dzienników cesarskiego wielkiego koniuszego – gen. Armanda de Caulaincourt. Towarzysz podróży Napoleona w trakcie odwrotu Cesarza spod Moskwy w swoich szczegółowych zapiskach w wierny sposób oddał dramat odwrotu Wielkiej Armii spod Moskwy, jak również opisał szczegóły podróży do Paryża Napoleona – podróżującego /dla swojego bezpieczeństwa/ incognito, pod przykryciem swojego sekretarza Armanda de Caulaincourt. Joost van Hovellas dla zapewnienia dobrej organizacji wyprawy już od połowy roku 2011 odbywał rekonesansowe wizyty w miastach leżących na trasie wielkiej wyprawy.

Do dziś wspomina taką wizytę Aleksandra Gierwat – menadżer z łomżyńskiego Centrum Informacji Turystycznej CIT NARWIA.pl. – Po krótkiej zapowiedzi telefonicznej z Biura Promocji w Augustowie, zjawił się w naszym biurze na ul. Sienkiewicza w późne piątkowe popołudnie sympatyczny Holender ze zwariowanym zdawałoby się pomysłem – uczczenia 200. rocznicy odwrotu Napoleona spod Moskwy, podróżą przez całą Europę zaprzęgiem konnym. Poszukiwał kontaktu oraz pomocy ludzi i organizacji, którzy mogliby tą ideę wspomóc. Pamiętam, że obiecałam wszelką w możliwym zakresie pomoc i umówiliśmy się na dalszą współpracę – wspomina Ola Gierwat. – I znowu niespodziewanie – po blisko pół roku, Joost poinformował mnie mailem o realnej możliwości podróży oraz jej przewidywanym harmonogramie, a w ostatnim mailu potwierdził nie zadługi /bo za 5 dni/ czas przejazdu ekspedycją historyczną przez Łomżę. Przyznaję, że z lekkim niedowierzaniem, ale postaraliśmy się wspólnie z moją szefową Anną Wronka oraz Łomżyńskim Bractwem Historycznym godnie przygotować historyczną i organizacyjną oprawę jego łomżyńskiej wizyty i cieszę się, że dzięki wzorcowej współpracy z władzami Łomży, tak wspaniale nam się to udało – cieszy się Aleksandra.

Gościnne łomżyńskie klimaty

Międzynarodowa ekspedycja śladami Napoleona rzeczywiście mogła liczyć w Łomży na fantastyczne przyjęcie. Patronat Prezydenta Łomży nad organizacją „przystanku”, zgoda Wójta Gminy Piątnica na nocny kemping ekspedycji na terenie gminy, wzorowa współpraca z miejskim wydziałem promocji miasta oraz ze strażą miejską zabezpieczającą dojazd do ratusza miejskiego – to wszystko odbyło się w ekspresowym tempie i przy bardzo dużej życzliwości wspomnianych instytucji. Łomżyńskie Bractwo Historyczne zadbało o zabezpieczenie terenu postoju, ustalenie szczegółów wizyty oraz potwierdziło kwerendą historyczną zarówno miejsce pobytu Napoleona w Łomży jak i rodzaj historycznego – sprzed 200 lat – podarunku dla Cesarza sprawionego przez ówczesnego prefekta departamentu Łomżyńskiego hr Jana Lasockiego.

Wieczorem 1. maja oczom oczekujących przy piątnickiej Strzelnicy na Ekspedycję Napoleońską przedstawicieli Bractwa, pierwsze ukazały się pojazdy mechaniczne wyprawy, a w ślad za nimi jadący z Augustowa zaprzęg konny. Okazało się, że panujące na trasie upały spowodowały konieczność częstszej w drodze wymiany koni w zaprzęgu, a co za tym idzie znaczące opóźnienie podróżnych. Po rozbiciu kempingu, wypuszczeniu koni do zaimprowizowanego ogrodzenia oraz koniecznej toalecie przyszedł w końcu czas na chwile zasłużonego wieczornego odpoczynku.

W trakcie ufundowanego sumptem Prezydenta Łomża wieczornego poczęstunku członków międzynarodowej wyprawy historycznej – jej uczestnicy nie kryli swojego zaskoczenia profesjonalnym poziomem przygotowania ich wizyty. Dodatkowo ku miłemu zaskoczeniu szefa wyprawy Joosta, dla członków ekspedycji w trakcie kolacji zostały wręczone przez przewodniczącego Rady Miasta Macieja Borysewicza pamiątkowe łomżyńskie Jantary, a ze strony Bractwa odpisy archiwalnych dokumentów i map dokumentujących historyczne okoliczności i prawdopodobne miejsce cesarskiego pobytu w Łomży. Może okazać się nim nie istniejący obecnie zajazd pocztowy /Pocztamt – przyp. własny/, położony bezpośrednio przy Trakcie Kowieńskim /dzisiejsza ul. Wojska Polskiego – przyp. własny/ w okolicach dzisiejszej siedziby ODN przy PL. Kościuszki.

Uroczysta odprawa cesarskiej ekspedycji

Rankiem 2. maja w honorowej asyście straży miejskiej kolumna ekspedycji z Cesarzem Napoleonem w powozie konnym, przejeżdżając obok historycznej siedziby Pocztamtu łomżyńskiego podjechała pod łomżyński ratusz.
- Cieszę się, że znów jestem w Łomży, ostatni raz byłem tu dwieście lat temu – przywitał obecnych wcielający się w rolę Napoleona – sympatyczny Joost van Hovellas.

Witający Napoleona w imieniu łomżan Prezydent Mieczysław Czerniawski i przewodniczący Rady Miejskiej Maciej Borysewicz przestrzegając ceremoniału dyplomatycznego kurtuazyjnie wyrazili radość z wizyty tak znamienitej osoby. Dopełniając historycznej 200-letniej tradycji, Napoleon w trakcie okolicznościowego powitania został przez władze Łomży obdarowany dwoma butelkami markowego wina, materiałami promocyjnymi dotyczącymi naszego miasta oraz zaproszony do ponownych odwiedzin.

Historyczna inscenizacja pobytu w Łomży Napoleona stała się także okazją do wykonania licznych pamiątkowych zdjęć oraz udzielenia przez szefa ekspedycji historycznej wywiadów dla zgromadzonych mediów. Podkreślał w nich zarówno historyczny cel podróży, jak również jej charytatywny aspekt dotyczący zebrania w jej trakcie środków poprzez Fundację Gichon na Dom Pokoju na Białorusi, dla dzieci – ofiar katastrofy w Czernobylu. Według zapewnień Joosta, miasto Łomża stanie się również ważnym przystankiem w wydanym przez organizatorów ekspedycji europejskim dzienniku podróży.
Po krótkim, acz intensywnym półgodzinnym „Napoleońskim” przystanku łomżyńskim, serdecznie żegnany Napoleon ze swoją świtą, jego zaprzęg konny oraz grupa pojazdów uczestników ekspedycji wyruszyli sprzed miejskiego ratusza. Następnym przystankiem w drogę będzie zgodnie z historycznym przekazem Pułtusk, a jeśli wszystko pójdzie zgodnie z oczekiwaniami organizatorów, to ekspedycja podróżująca po Europie śladami Cesarza Napoleona w ciągu trzech tygodni powinna dotrzeć do Paryża.

Znika kolejna historyczna „biała plama”

Zdaniem członków Łomżyńskiego Bractwa Historycznego ten niezwykły międzynarodowy projekt historyczny przyczynił się także pośrednio do podjęcia próby usunięcia kolejnej „białej plamy” z niezwykle bogatej historii Łomży.
- O bytności w naszym mieście Cesarza Napoleona mówiło się do tej pory w formie legendy i anegdoty. W łomżyńskim obiegu „krąży” od dziesięcioleci legenda „Domku Napoleona” na ul. Krzywe Koło, jednak jak wskazują wstępne wyniki kwerendy historycznej przeprowadzonej przez członków Bractwa, prawda historyczna może okazać zupełnie inna – potwierdza sekretarz Bractwa Wojciech Winko.
Wiedząc nieco wcześniej o pomyśle historycznej podróży holenderskiego historyka, członkowie Bractwa podjęli bowiem samodzielne badania historyczne, w celu weryfikacji źródeł historycznych dotyczących grudniowego pobytu Napoleona w Łomży sprzed 200 lat.

Po wnikliwej analizie map Łomży okresu Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, korespondencji z czasów guberni łomżyńskiej¹, pisemnych relacji świadków tamtych czasów oraz „tajemniczej” akwareli z 1831r², uprawnioną wydaje się być teza lokalizacji „Napoleońskiego Pocztamtu” w zupełnie nieoczekiwanym dla wielu znawców tematu miejscu przy Pl. Kościuszki. Łomżyńskie Bractwo Historyczne zapowiada, że po zakończeniu procesu ostatecznej weryfikacji wszystkich dostępnych archiwalnych źródeł dokumentujących historyczne miejsce pobytu Cesarza Napoleona w Łomży, wystąpi z inicjatywą społeczną dotyczącą realizacji upamiętnienia historycznego tego miejsca, w godnej dla tej wielkiej postaci naszej historii formie.

Podziękowanie

Łomżyńskie Bractwo Historyczne oraz CIT NARWIA.pl jako organizatorzy łomżyńskiego „Przystanku Napoleońskiego”, składają serdeczne podziękowania za pomoc dla wszystkich służb miejskich oraz pracowników wydziału promocji miasta Łomża, którzy przyczynili się do bardzo sprawnego przyjęcia w Łomży uczestników Ekspedycji Napoleońskiej.

Specjalne słowa podziękowania organizatorzy kierują w stronę przedsiębiorcy łomżyńskiego p. Roberta Kleszaka, którego bezinteresowna pomoc w obsłudze „Ekspedycji Napoleońskiej” w roli tłumacza, okazała się dla organizatorów wizyty i władz Łomży nie do przecenienia.

Źródła:

1. Szkic odręczny części miasta Łomży – Okolice Rynku Pocztowego [r.1843]
Katalog Archiwalnych Planów Miasta Łomży 1619 – 1914.
Opracowała Donata Godlewska
Warszawa 1975
Archiwum Państwowe w Łomży.
2. „Widok Rynku w Łomży”, rysunek anonimowy datowany 6 IV 1831. MNW, Rys. Pol. neg. 86253

/red/

O wizycie Ekspedycji Napoleońskiej w Łomży także informowali:

http://lomza.naszemiasto.pl/artykul/1387381,napoleon-bonaparte-przybyl-do-lomzy,id,t.html

http://www.mylomza.pl/home/lomza/item/2282-napoleon.html

http://www.radio.bialystok.pl/wiadomosci/lomza/id/80666

http://www.lomzyniacy.org/nasze-towarzystwo/zarzad/54-aktualnosci/76-po-200-latach-napoleon-wrocil-do-lomzy

http://superlomza.pl/Community/Blog.aspx?BlogEntryId=85408

http://www.radionadzieja.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=4468:napoleon-po-dwustu-latach-ponownie-przeszed-starym-rynkiem-w-omy&catid=2:l24&Itemid=9

http://www.narew.info/0,3136-napoleon_w_lomzy.html

http://www.lomza.pl/index.php?wiad=1172

http://www.tvp.pl/bialystok/aktualnosci/inne/podroz-charytatywna/7242935

http://www.wrotapodlasia.pl/pl/wiadomosci/historia/Lomza_%E2%80%A6_i_Napoleon.htm

http://łomżyńskie24.pl/index.php/region/3048-napoleon-wrocil-do-lomzy

http://www.kontakty-tygodnik.com.pl/public/artykul/dzial/id/6

W Dzień Flagi RP odbyła się w warszawskim Domu Polonii zaszczytna ceremonia wręczenia przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego orderów i odznaczeń państwowych wybitnym działaczom polonijnym.

Okazją uhonorowania szczególnie zasłużonych osób, które m. innymi w ramach „Wspólnoty Polskiej” pracują na rzecz Polaków rozsianych po całym świecie, był przypadający na 2. maja Dzień Polonii i Polaków za Granicą.

- Duma z Polski, z polskości, to nie tylko duma z historii trudnej, pięknej, bolesnej, heroicznej, czasami smutnej ale to przede wszystkim poczucie szczególnego związku z krajem dzisiejszym, z Polską, z taką jaka ona jest – powiedział Bronisław Komorowski podczas uroczystości w Domu Polonii w Warszawie.

Uhonorowanymi przez Prezydenta RP zostali nauczyciel i działacz harcerski z Ukrainy Stefan Adamski, poseł do litewskiego Sejmu Jarosław Narkiewicz, działacz polskiej misji katolickiej w Niemczech prof. Piotr Małoszewski oraz czworo wybitnych działaczy ze stowarzyszenia „Wspólnota Polska” – Anna Kosicka, Czesław Rybicki, Tomir Sołtan oraz pośmiertnie Kamil Kulczycki.

Warto w tym honorowym gronie zwrócić uwagę na powszechnie szanowaną w Łomży osobę Czesława Rybickiego, który został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Nasz Kolega poza szlachetną działalnością na rzecz rozsianych po świecie Polaków znajduje także czas na społeczną pasję związaną z niestrudzonym badaniem naszej regionalnej oraz lokalnej historii i tradycji. Piastując niezawodnie funkcję Starszego Łomżyńskiego Bractwa Historycznego jest dla członków naszego Bractwa wzorem koleżeństwa i prawości w dochodzeniu do prawdy historycznej.

W imieniu członków naszego Bractwa zechciej Drogi Czesławie z tej nadzwyczajnej okazji, przyjąć od swoich przyjaciół wyrazy uznania i życzenia dalszej konsekwencji w realizacji Twojej godnej wszelkiego szacunku drogi życiowej.

 Przyjaciele z Bractwa

Zdjęcia zamieszczone dzięki uprzejmości Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”  w Łomży