Ziemia i Groby część II

Ludzie więc chlubią się, że wielkich znali,

K’temu jedynie,

Iż nie poznają się na wielkim mali

Pierwej, aż zginie.

„Wielkość” 1861, C.K. Norwid.

Nie udało się mi dołączyć fotografii gen br. Władysława Markiewicza – Dowbora. Jednak ze  stron internetowych zebrałem informacje, które przybliżą czytelnikom nie tylko jego postać lecz również mało do tej pory znaną epopeję wojsk Korpusu Ochrony Pogranicza z wrześniu 1939 r. W zbiorach Państwowego Archiwum w Białymstoku Oddział w Łomży jest rękopis Nr 227 sporządzony w Łomży 22 maja 1890 r., z którego wynika, że Władysław Wincenty Markiewicz urodził się 15 grudnia 1883 r. w Mariampolu ( prawdopodobnie w guberni suwalskiej –

Władysław Wincenty Markiewicz – Dowbor, syn Wiktora i Stanisławy z Michałowskich. Doktor medycyny –   chirurg, dyplom na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Charkowie w 1910 r. Podczas I wojny światowej  w szeregach       Armii Polskiej we Francji. Po powrocie do Polski pełni służbę w 13 Dywizji Piechoty,  następnie w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisku starszego lekarza. Jednocześnie jest oficerem nadetatowym w VIII batalionie sanitarnym w Toruniu i szpitalu wojskowym w Ciechocinku. Od 3 maja 1922 r. major ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 r. Od 31 marca 1924 r. podpułkownik, komendant szpitala Obszaru Warownego „Wilno” w Wilnie. Od 1 styczni 1933 r. pułkownik z pierwszą lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. Od czerwcu 1934 r. Szef Służby Zdrowia Korpusu Ochrony Pogranicza . KOP- formacja wojskowa czasu pokoju, utworzona w 1924 r. do ochrony wschodniej granicy  II Rzeczypospolitej przed penetracją agentów i terrorystów  zwartych uzbrojonych oddziałów dywersyjnych przerzucanych przez sowieckie służby specjalne z terenu ZSRR  na terytorium II rzeczypospolite. W maju 1938 r. przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie przy ulicy Mianowskiego nr 3 m. 2. W dniu 3 września 1939 r. płk Władysław Markiewicz – Dowbor ze sztabem KOP ewakuowany z Warszawy do Brześcia, a później do Pińska.

17 września 1939 r. Korpus Ochrony Pogranicza na Polesiu i Wołyniu wziął na siebie ciężar powstrzymania sowieckiej agresji na Polskę. Pomimo braku ciężkiego sprzętu, odpowiedniej ilości amunicji i łączności przez dwa tygodnie wojsko to mężnie stawiało czoła agresorowi ze wschodu. Żołnierze zgrupowania gen. bryg.  Orlika -Ruckmena    wyczerpani długim marszem, przekroczyły rzekę Bug, stając na odpoczynek w rejonie Kosynia na północ od Chełma. 30 września podjęły dalszy marsz w kierunku Parczewa, by dołączyć do Samodzielnej Grupy Operacyjnej (SGO) „Polesie” , dowodzonej przez gen. br. Franciszka Kleeberga. Przy próbie przejścia szosy Włodawa – Lublin  w miejscowości Wytyczno doszło do boju z dobrze uzbrojonymi sowieckimi oddziałami, nacierającymi od strony Włodawy. Po całodziennej walce, wobec zdecydowanej przewagi wrogich wojsk, gen. bryg. Orlik Ruckmann    nakazuje odwrót i rozwiązuje ugrupowanie. Część żołnierzy dołącza jednak  do SGO „Polesie”, i walczy w słynnej bitwie pod Kockiem. Płk Władysław Markiewicz – Dowbor dostał się do niewoli prawdopodobnie po bitwie pod Wytycznem. Do wiosny 1940 r. przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Zamordowany w Charkowie, lista starobielska poz. 2193. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Medalem Pamiątkowym za wojnę 1918-1921  „Polska Swemu Obrońcy” oraz   Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

 Postanowieniem nr 112-48-07 z 5 października 2007 r. Prezydent Lech Kaczyński    pośmiertnie mianował między innymi płk Władysława Markiewicza – Dowbora do stopnia generała brygady    Mon. Pol. Nr 85, poz. 885). Awans ten ogłoszono kilka dni później w Warszawie  podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Opracowano na podstawie:

1. http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Markiewicz-Dowbor;
2. http://pl.wikipedia.org/wiki/Korpus_Ochrony_Pograniczahttp://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Wytycznem;
3. http://1939.pl/organizacja/wosjko-polskie/korpus-ochrony-pogranicza.htm
4. http://www.muzeumsg.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=128:suba-zdrowia-i-opieka-weterynaryjna-1918-1939&catid=9:zaopatrzenie-i-opieka&Itemid=22
5. http://www.moikrewni.darmowefora.pl/index.php?topic=73.0
6. http://pl.wikipedia.org/wiki/Gubernia_suwalska)

 

Sieradz, 20 lipca 2012 r.                                         Adam Sobolewski

 

 

2117 Ogólnie 1 Dziś
  
 

6 Komentarzy

  1. maciek
    29 lipca 2012  13:16 przez maciek Odpowiedz

    Gdzie w końcu urodził się  Władysław Wincenty Markiewicz – Dowbor w Łomży czy w Mariampolu?

  2. Adam Sobolewski
    30 lipca 2012  12:26 przez Adam Sobolewski Odpowiedz

    Z aktu zgłoszenia  nr 227  z dnia 22 maja 1890 r. wynika wyraźnie, że Wiktor Markiewicz  zgłosił  urodzenie swego syna  Władysława Wincentego w Łomży dopiero po siedmiu latach od jego urodzenia, w miejscowości Mariampol w dniu 15 grudnia 1883 r. Do tej pory ten fakt  nie dostrzegli  historycy i publicyści,  którzy moim zdaniem niezbyt uważnie  zaznajomili się z tym dokumentem  w języku rosyjskim. Jest wprawdzie trudno czytelny, dzięki jednak pomocy pani Danuty Bzury załączyłem jego tłumaczenie. Dwa  następne  archiwalne  dokumenty, tj. akt urodzenia  w Łomży w dniu  22 stycznia 1888 r.  Cezarego Wojciecha Markiewicza, (młodszego brata Władysława Wincentego Markiewicza) i  akt zgonu  w Łomży w dniu 14 września 1892 r. ich matki Stanisławy Markiewicz z domu Michałowskiej  są w trakcie tłumaczenia. Trochę cierpliwości, i mniej złośliwości panie Maćku.  

  3. maciek
    30 lipca 2012  12:54 przez maciek Odpowiedz

    Panie Adamie, gdzie Pan wyczuwa złośliwość. Ciekawi mnie tylko dlaczego są dwa akta urodzenia. Ur. 15 grudnia 1883 roku w Mariampolu i drugi ur. 15 grudnia 1883 w Łomży (Wikipedia 1 z artykułu powyżej). Teraz już wiem.



    1. Do czerwca 1934 roku w ewidencji wojskowej figurował, jako Władysław II Markiewicz, urodzony 12 grudnia 1883 roku lub 25 grudnia 1888 roku, a od tego czasu, jako Władysław Wincenty Markiewicz, urodzony 15 grudnia 1883 roku.

    2.  Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski ... s. 1163, 1309, jako datę uzyskania dyplomu lekarskiego podał 1909 rok. (Wikipedia j.w.)

  4. 11 stycznia 2013  15:10 przez Krzysztof Cierpisz Odpowiedz

    Szanowny Panie, dobrze , ze w końcu trafiłem na jakiś ślad do Pana,
    GW prowadzi Listę nagłych zgonów i jest pytanie:
     
    czy zna Pan późniejsze losy wspol-ofiar wypadku z biskupem Stanisławem Łukomskim?
     
    Wdzięczny będę za odpowiedz.
     
    Krzysztof Cierpisz
     
     
     
     

  5. Adam Sobolewski
    11 stycznia 2013  19:45 przez Adam Sobolewski Odpowiedz

    Szanowny Panie Krzysztofie.
    Mam nadzieję, że wkrótce będę mógł z Panem porozmawiać i przekazać skromną informację na ten temat. Jest on nadal nie wyjaśniany do końca z różnych powodów.
     A propos. Dzisiaj  dowiedziałem się, że kolonia Podborze, gdzie 26 X 1948 r. doszło do tragicznego wypadku śp. biskupa  Stanislawa Łukomskiego, od  1 stycznia br. jest wsią. 
    Moja poczta elektorniczna: adasob41@gmail.com,  tel. domowy 43 822 23 35.
    Pozdrawiam serdecznie -  Adam Sobolewski

  6. 15 kwietnia 2015  8:02 przez Mazowiecki Odpowiedz

    Wspomina Pan o akcie urodzenia Cezarego Markiewicza z 22.01.1888 r i akcie śmierci Stanisławy Markiewicz z 1892r., że są w trakcie tłumaczenia kiedy będziemy mogli poznać to tłumaczenie uważam że mogą być tam zawarte ciekawe informacje.

Zostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

Zapomniany Bohater !!!

Zapomniany Bohater !!! Jerzy Sawa Sawicki ppłk. d-ca 33 pp. w Łomży uczestnik walk legionowych i wojny obronnej 1920 r. z bolszewikami. Świetlana postać bohaterskiego d-cy w trakc[...]

Leon Kaliwoda

Leon Kaliwoda Przez rok i sześć miesięcy  pobytu w  Łomży przeżył  w Łomży marzenie o wolności, walkę, wielką miłość i śmierć Obchody Święta Niepodległości w Łomży wiążą się nier[...]