Jan Paweł II w Łomży. Pożegnanie

Pożegnanie – 20 lat później

... „Nakarmieni słowem Bożym i Eucharystią „podnieśliśmy głowy i nabraliśmy ducha, gdyż przybliżyło się nasze zbawienie” (por. Łk 21, 28). A stało się to za pośrednictwem Twojej pasterskiej posługi – Umiłowany Ojcze Święty!”

Bp Juliusz Paetz

Pasterz Kościoła Łomżyńskiego z
biskupami pomocniczymi: Tadeuszem
Zawistowskim i Edwardem Samselem
odprowadza Ojca Świętego do śmigłowca.

Pożegnanie z Ks. Bp Tadeuszem Zawistowskim i członkami
Diecezjalnego Komitetu Organizacyjnego do spraw Wizyty
Ojca Świętego w Łomży.

„Dziękuję z całego serca za łaskę Twego nawiedzenia. „

Bp Juliusz Paetz

Ukochani Diecezjanie!

Piękne dni IV Pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Ojczyzny dobiegły końca. Błogosławiony czas zgromadzeń, modlitwy i rozważania fundamentalnych spraw ludzkiego bytu: prawd moralnych, warunkujących pomyślne życie jednostek i spo­łeczeństw, były darem Ojca Świętego dla Kościoła i Narodu.

Jako Kościół Łomżyński, dzięki dobroci Ojca Świętego, zostaliśmy włączeni w sposób szczególny w ten zbawczy nurt światła i łaski. Dlatego – jako Wasz biskup – przesyłam Ojcu Świętemu list dziękczynny następującej treści: Umiłowany Ojcze Swięty

Pragnę z całego serca podziękować Ci, Ojcze Święty, za nawiedzenie Diecezji Łomżyńskiej podczas IV Pielgrzymki do Ojczyzny. Czynię to w imieniu całej wspólnoty diecezjalnej: biskupów, kapłanów, alumnów Seminarium, sióstr zakonnych i wiernych, którzy podzielają moje uczucia najgłębszej wdzięczności.

Czujemy się naprawdę szczęśliwi, że tutaj w Łomży, na skraju Rzeczypospolitej, doznaliśmy tak wielkiego zaszczytu i dobry Bóg pozwolił nam przeżyć te piękne dni. Nigdy nie zapomnimy widoku Powszechnego Pasterza na tle wznoszonego Kościoła p.w. Miłosierdzia Bożego. Pozostanie on na zawsze w pamięci jako symboliczny znak dla tej cząstki Kościoła i Narodu, którą stanowimy, jak buduje się Kościół, co ubogaca duszę Narodu, jaką drogą mamy iść ku przyszłości.

A my, biskupi i kapłani polscy, patrząc na Twój przykład, podziwiając Twoją, Ojcze Święty, pracowitość, spokój i siłę ducha, jeszcze raz uświadomiliśmy sobie, że dla Królestwa Bożego trzeba oddać wszystkie siły, dać Chrystusowi samego siebie, na wskroś i bez reszty poświęcić się służbie Ewangelii – i dopiero wówczas wolno nam ufać, że łaskawy Bóg dopomoże, aby posiane ziarno przyniosło upragniony plon.

Jako biskup diecezjalny cieszę się bardzo, że diecezjanie z od­ległych miast, z wiosek i leśnych osad, ze wszystkich zakątków rozległej Diecezji przybyli na łomżyńskie spotkanie z Tobą, Ojcze Święty. Tysiące pielgrzymów dotarło z sąsiedniej Litwy i wraz z Litwinami naszej Diecezji zaznali Twojego Ojcowskiego serca. Nikt nie wrócił głodny do domu, a wielu przyszło z daleka…

Nakarmieni słowem Bożym i Euchaiystią „podnieśliśmy głowy i nabraliśmy ducha, gdyż przybliżyło się nasze zbawienie” (por. Łk 21,28). A stało się to za pośrednictwem Twojej pasterskiej posługi – Umiłowany Ojcze Święty!

Przyjmij więc nasze dzięki, pamięć i modlitwę, o ileż bardziej żywą i serdeczną teraz, po przeżyciu bliskości Twojej Osoby. Ukoronowany przez Ciebie Ojcze Święty, Obraz Matki Bożej Łomżyńskiej, czczonej w Katedrze, będzie na wieki pamiątką Twojej łaskawości, a zarazem przypominać nam będzie nasze zobowiązania wobec Chiystusa i Jego Matki, a także wobec Namiestnika Chiystusowego i Stolicy Apostolskiej.

Proszę Cię, Ojcze Święty, o przyjęcie wyrazów największej synowskiej czci i miłości.

Łomża, dnia 15 czerwca 199 Ir. Drodzy Bracia i Siostry!

Nawiedzenie Diecezji przez Ojca Świętego było świętem nas wszystkich. Współdziałanie tysięcy ludzi, którzy z ochotą podjęli różnorakie zadania związane z przygotowaniem i przeprowadze­niem uroczystości przyniosło upragniony rezultat: czynne uczest­nictwo dziesiątków tysięcy zgromadzonych, w radosnym nastroju, spokoju i porządku.

Odczuwam więc potrzebę serca podziękować Wam wszystkim, umiłowani Diecezjanie, kapłanom i wiernym, za Waszą wzorową katolicką i obywatelską postawę. Wyrażam moją głęboką wdzię­czność naszemu Diecezjalnemu Komitetowi Organizacyjnemu do spraw Wizyty pasterskiej Ojca Świętego Jana Pawła II w Łomży.

Szczere „Bóg zapłać” wszystkim Diecezjanom, którzy zaangażowali się w duchowe przygotowanie na spotkanie z Na­miestnikiem Chrystusowym, również za hojność ofiar składanych na Fundusz Wizyty Ojca Świętego w Łomży.

Dziękuję Panu Wojewodzie Łomżyńskiemu i Panu Prezyden­towi Miasta Łomży oraz ich współpracownikom, policji, wojsku, służbie zdrowia, harcerzom, chórom, kościelnej służbie porządkowej, wszystkim służbom publicznym, których nie sposób wyliczyć; dziękuję każdemu, kto, na miarę podjętej odpo­wiedzialności dołożył cząstkę inteligencji, czasu i pracy. Wyrażam również głęboką wdzięczność panu Wojewodzie Ostrołęckiemu i Suwalskiemu. Szczególna wdzięczność należy się mieszkańcom Łomży oraz instytucjom miasta – w tym dyrektorom szkół – za gościnność okazaną przybyszom, wśród któiych były tysiące utrudzonych pielgrzymów z Litwy.

Jestem przekonany, iż te niezliczone wyrazy wiary i miłości zaowocują trwałą przemianą serc i obyczajów, abyśmy zdołali przybliżyć się w pełni do chrześcijaństwa w Chrystusowym Królestwie prawdy, miłości, sprawiedliwości i pokoju.

O to się modlę i z serca Wam błogosławię.

Łomża dnia 15 czerwca 199Ir.

Wasz Biskup

Pomnik Jana Pawła II na dziedzińcu seminaryjnym –
dzieło Prof. Gustawa Zemły (Warszawa).

Popiersie Jana Pawła II w prezbiterium Katedry
łomżyńskiej – dzieło Prof. Enrico Manfrini (Mediolan).

 

Tablica a Domu Biskupim.

Tablica w prezbiterium Katedry Łomżyńskiej.

Opracował Henryk Sierzputowski na podstawie Albumu:

4 – 5 czerwca 1991 Ojciec Święty Jan Paweł II  w Łomży

Redaktor albumu:
ks. Czesław Oleksy

Współpracownicy:
ks. Jan Sołowianiuk
Anna Rodziewicz
Janusz Sasak

Fotografie:
„L’Osservatore Romano”
(Arturo Mari)

Wydawnictwo Łomżyńskiej
Kurii Diecezjalnej

Łomża 1994

Materiał ilustracyjny uzupełnili:
Stanisław Andruszkiewicz, Tadeusz Babiel, Ewa Oleksy, Ryszard Rzepecki, Leszek Surowiec.

Album częściowo sponsorowany przez:
Bank Gospodarki Żywnościowej, Stowarzyszenie CIVITAS CHRISTIANA.

Druk:
Łomżyńska Drukarnia Diecezjalna.

 

 




1717 Ogólnie 1 Dziś
  
 

Zostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

ALEKSANDER CHRYSTOWSKI

ALEKSANDER CHRYSTOWSKI (1858—1916) Był postacią znakomitą, liderem życia publicznego w Łomży od końca XIX stulecia poczynając aż do niespodziewanej śmierci w połowie I wojny świ[...]

Ziemia i Groby część II

Ludzie więc chlubią się, że wielkich znali, K’temu jedynie, Iż nie poznają się na wielkim mali Pierwej, aż zginie. „Wielkość” 1861, C.K. Norwid. Nie udało się mi do[...]