Wspomnienie Biskupa Kostki Łukomskiego

Wspomnienie Biskupa Kostki Łukomskiego

Stanisław Kostka Łukomski

Stanisław Kostka Łukomski

W dniu dzisiejszym mija 65. rocznica śmierci Stanisława Kostki Łukomskiego, biskupa tytularnego Sicca Veneria i sufragana poznańskiego, doktora filozofii honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego, sekretarza Konferencji Episkopatu Polski i w końcu Biskupa Łomżyńskiego. Nieodżałowanej pamięci organizator życia religijnego i społecznego społeczności ziemi łomżyńskiej. Kapłan, którego niezłomną postawę uszanować musieli zarówno hitlerowscy okupanci, jak i powojenny aparat represji komunistycznej.

Wyrosły z tradycji narodowej

Urodził się w Borku w Wielkopolsce 21 października 1874, jako dziewiąte z jedenaściorga dzieci w rodzinie nadleśniczego Józefa i Teofili z Mordaszewskich. Ochrzczony został w kościele parafialnym w Sadkach. Student seminarium duchownego w Poznaniu, który święcenia kapłańskie otrzymał w 1898. Przez trzy miesiące był wikarym w Kościelcu, a następnie kapelanem abpa Floriana Stablewskiego. W 1906 objął probostwo w Koźminie gdzie organizował chór, kółka teatralne, stowarzyszenia młodzieży oraz kultywował święta i tradycje polskie. Następnie proboszcz katedry poznańskiej i kanonik kapituły poznańskiej. Sakrę biskupią przyjął 23 maja 1920, a sześć lat później zarządzał archidiecezją jako wikariusz kapitulny. Od 1927r do 1946 r pełnił funkcję sekretarza Konferencji Episkopatu Polski.

Zjazd ksiezy wyswieconych w Gnieznie w 1898 r. Poznan 1923 r

Zjazd ksiezy wyswieconych w Gnieznie w 1898 r. Poznan 1923 r

Stanisław Kostka Łukomski z ziemią łomżyńską związał się od 24 czerwca 1926, kiedy to przyjął godność Biskupa Łomżyńskiego. Na terenie powierzonej mu diecezji patronował Akcji Katolickiej, wspierał tworzenie Katolickich Stowarzyszeń Młodzieży, w tym Sodalicji Mariańskiej. Z jego inicjatywy organizowano kółka teatralne wystawiające sztuki o treści patriotycznej i religijnej, żywo interesował się wszechstronnym rozwojem kulturalnym i sportowym młodzieży. W okresie międzywojennym założył w Łomży Bibliotekę Dobrych Książek drukowanych przez księży oraz rozpoczął wydawanie gazety „Sprawa Katolicka”. Jako pasterz diecezji łomżyńskiej wsławił się konsekwentnym manifestowaniem postawy narodowej, której dla Niego wyrazicielem był Roman Dmowski.

Ks. bp Stanisław Kostka Łukomski osłania swoim płaszczem katedrę

Ks. bp Stanisław Kostka Łukomski osłania swoim płaszczem katedrę

W trakcie II wojny światowej Kostka Łukomski nie pozostawał obojętny na dokonywane przez Niemców zbrodnie, wielokrotnie interweniował u władz niemieckich w sprawie represji wobec ludności cywilnej, a Jego heroiczna postawa ocaliła też łomżyńską katedrę przed wysadzeniem jej w powietrze.

 Niezłomny do końca

Po zakończeniu działań wojennych władze komunistyczne dostrzegając w nim postawę wrogą wobec ideologii komunistycznej, poddały Jego Osobę ścisłemu nadzorowi aparatu bezpieczeństwa. Nie przeszkodziło to jednak Biskupowi utrzymywać kontaktów z podziemiem niepodległościowym oraz wzywać w swoich kazaniach do stawienia oporu ideologii władzy komunistycznej. Olbrzymi autorytet społeczny, którym cieszyła się Jego Osoba był opoką dla wielu księży i działaczy patriotycznych.

W październiku 1948 r bp Łukomski przewodniczył warszawskiej ceremonii pogrzebowej Prymasa Polski Augusta Hlonda. W trakcie drogi powrotnej na trasie Ostrów Mazowiecka – Łomża, doszło do tajemniczego i tragicznego w skutkach wypadku drogowego. Kierowca samochodu, którym podróżował Kostka Łukomski, stracił panowanie nad kierownicą na skutek czego doszło do niewyjaśnionej katastrofy drogowej. W jej wyniku na skutek odniesionych ran, w dniu 28 października 1948r w szpitalu sióstr Elżbietanek na warszawskim Mokotowie, Biskup Łomżyński Kostka Łukomski oddał życie.

W sporządzonym przez łomżyński Urząd Bezpieczeństwa sprawozdaniu skrupulatnie zapisano, że przywiezienie zwłok i pogrzeb odbyły się bez jakichkolwiek zakłóceń. 3 listopada przy udziale pocztów sztandarowych cechów rzemieślniczych, harcerstwa, Sodalicji Mariańskiej oraz przedstawicieli „Caritasu” przeniesiono zwłoki Biskupa do katedry. W ostatniej drodze towarzyszyło mu około 100 księży, 11 biskupów na czele z arcybiskupem Romualdem Jałbrzykowskim, siostry zakonne szarytki i OO Kapucyni. Obecni byli też mieszkańcy Łomży w liczbie 3 000, a następnego dnia po uroczystym nabożeństwie zwłoki złożono do grobowca w katedrze.

Tak oto odszedł jeden z najwybitniejszych kapłanów diecezji łomżyńskiej, który swoim życiem oraz autorytetem i postawą moralną dawał swoim wiernym przykład prawdzie.

Trafnie określił Jego Osobę prof. prawa kanonicznego ks. Bolesław Waldman, który znał bardzo dobrze bp. Łukomskiego:

„Majestat i niezłomność wobec każdego i względem wszystkiego, Niezłomny Książę Kościoła”.

Cześć Jego Pamięci 

/red. serwisu/

1352 Ogólnie 1 Dziś
  
 

Zostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

Upadek Łomży

W pierwszej połowie XVII w. widoczne stają się wyraźne objawy kryzysu, następuje zmierzch świetności miasta, podobnie jak wielu innych ośrodków miejskich na Mazowszu. Łomża w tym c[...]

Dukaty Zambrowskie

Od 3 lipca 2009 r. w Starostwie Powiatowym w Zambrowie odbyła się oficjalna prezentacja monety "Dukaty Zambrowskie" wydanej przez Powiat Zambrowski z okazji przypadającego w tym ro[...]