Harcerstwo łomżyńskie wczoraj i dziś. Tom III. Rozdz. I (strony 95-98) – pwd. Alina Świerżewska (Majewska)


… Gros tomu wypełniły jednak materiały odnoszące się do lat późniejszych. To także bardzo ciekawa lektura. Redakcja zadbała o konkurs autorów, znalazłem wśród nich nazwiska osób mi znanych, ale bynajmniej nie z działalności harcerskiej, że wspomnę o prof. Henryce Sędziak, Stanisławie Ogrodniku, Eugeniuszu Mioduszewskim. Przewijają się nazwy drużyn, rocznice, święta, niezapomniane wizyty. Kto dziś pamięta o Domu Harcerskim, na wieczną wartę harcerską odeszli nasi poprzednicy w sztafecie pokoleń harcerzy Rzeczypospolitej. To zrozumiałe, że najwięcej miejsca zajmują wspomnienia z obozów wakacyjnych (poczynając od „kultowego” w Morgownikach w 1957 r.), wędrówek, rajdów, akcji, dalekich wyjazdów. Ważne, że można dowiedzieć się o reperkusjach w Łomży i w regionie wywołanych przez wydarzenia przełomowe dla całego Związku (lato 1950 r., zjazd łódzki w XII 1956 r., nadzwyczajny katowicki we IX 1990 r.). I harcerze łomżyńscy zachłysnęli się powstaniem województwa, zacisnęły się wówczas więzi z bardziej odległymi miastami, czego dowodem obecność w tomie III materiałów m.in. z Czyżewa, Miastkowa, Nowogrodu i Wysokiego Mazowieckiego. Mniej jest świadectw postaw druhen i druhów w latach przełomu solidarnościowego i stanu wojennego oraz w 1989 r.

Można snuć i inne jeszcze uwagi, rozważać, rozdzielać pochwały. Najważniejsze, że tom III „Harcerstwo łomżyńskie wczoraj i dziś” stał się faktem. Mocni historią świętujmy stulecie ruchu, który ubogacił Łomżę i region, przyczynił się walnie do wychowania kolejnych pokoleń, wpisał w legendę pięknej polskiej ziemi. To wielka satysfakcja dla będących wziąć na służbie harcerzy! Raz jeszcze gratuluję i pozdrawiam.
Adam Czesław Dobroński, prof., członek honorowy TPZŁ

 

Rozdział I

HARCERSTWO W POLSKIEJ
RZECZPOSPOLITEJ LUDOWEJ

   Harcerskie wspomnienia

Str.  95 – 98

pwd. Alina Świerżewska (Majewska)

 

Okruchy wspomnień

Nasza drużyna przy Szkole Podstawowej Nr 1 powstała w 1957 roku. Pierwszą drużynową była nauczycielka z LO. Na patronkę drużyny wybraliśmy Renę Żyłko, która zginęła w wieku 24 lat za naszą ojczyznę. Jej grób znajduje się na naszym cmentarzu. Do dziś harcerze dbają o porządek.
Były to lata powojenne, więc było bardzo ciężko. Nie było telewizji, nawet radia, więc harcerstwo było dla nas czymś, co umilało nam życie. Garnęliśmy się do zabaw, pieśni. Nie wszyscy mieli mundurki harcerskie, ale na zbiórki przychodziliśmy systematycznie.
W naszym zastępie były: Irka Kozłowska, Jasia Modzelewska, Ela Lubiecka, Krysia Bobrowska, Ela Pulwin, Ola Janicka, Krysia Olszewska, Lila Zielińska, Ela Kozłowska.
Bardzo lubiliśmy zwiedzać okolice. Jeździliśmy do Nowogrodu i Morgownik, chodziliśmy do okolicznych lasów. Zdobyliśmy odznaki harcerskie. Organizowaliśmy ogniska. Zapraszaliśmy ciekawych ludzi, którzy opowiadali nam historię naszej ziemi. Przy ognisku śpiewaliśmy piosenki, były tańce i skecze.
Samą atrakcją była ciuchcia, która wiozła nas do Nowogrodu, czy Morgownik. Wyjeżdżaliśmy na obozy harcerskie do Augustowa i bliżej – nad jezioro Toczyłowskie do Bogusz. Wojsko przywoziło nam namioty 200-osobowe. Spaliśmy na pryczach po 20 osób. Uczyliśmy się pływać.
Miałyśmy dyżury w kuchni. W nocy staliśmy na warcie.
To były najpiękniejsze lata.


Czuwaj!
Lilka Majewska
Grudzień 2012 r.


Dh. Alina Majewska (obecnie Świerżewska) w sierpniu 1957 roku na obozie w Boguszach pełniła funkcję zastępowej. W roku harcerskim 1957/58 zorganizowała i prowadziła zuchową drużynę przy Szkole Podstawowej Nr 7 oraz pełniła funkcję przybocznej w Kręgu Pracy „Watra” (drużyna drużynowych i przybocznych drużyn zuchowych oraz kandydatów na te funkcje), założonym 11 stycznia 1958 roku.

                 hm. Zbigniew Kamionowski                                             Grudzień 2012 r.

 

Zastęp z drużyny harcerek przy Szkole Podstawowej Nr 1 w Łomży na terenie Stanicy wodnej PTTK w Morgownikach – 11 maja 1957 r

Łomża – wrzesień 1958 r. Dh Lilka Majewska – drużynowa zuchów z gromadką „swoich” zuchów

Łomża – 1 maja 1958 r.. Przed Szkołą Podstawową Nr 7. Dh Lilka Majewska (ostatni rząd), obok dh Andrzej Wąsek, dh Teresa Łuniewska. Za dh A. Majewską dh

 

Bogusze – sierpień 1957 r. Dh Lilka Majewska z innymi druhnami, w czasie wolnym


Materiał pobrano z
Harcerstwo łomżyńskie wczoraj i dziś. Tom III. Rozdz. I

/red/

 

Poprzedni rozdział: https://historialomzy.pl/harcerstwo-lomzynskie-wczoraj-i-dzis-tom-iii-rozdz-i-9/

Następny rozdział: https://historialomzy.pl/harcerstwo-lomzynskie-wczoraj-i-dzis-tom-iii-rozdz-i-11/

 

Dziękujemy za przeczytanie artykułu :)

Jeśli chcesz być informowana(-y) o nowych artykułach, to polub naszą stronę na https://www.facebook.com/historialomzy
oraz
zgłoś swój akces do grupy na FB:
https://www.facebook.com/groups/historialomzy

 

400 Ogólnie 2 Dziś
  
 

1 Komentarz

  1. 4 marca 2021  16:58 przez Adam Sobolewski Odpowiedz

    Początki mojej drogi do Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP) przypadły na lata 1947 - 1949, gdy otwarcie zwalczano tradycję harcerską i skautingu, bezprawnie zmieniając kilkakrotnie statut i władze ZHP. W marcu 1949 r. harcerki i harcerzy w wieku powyżej 15 lat „przejął” Związek Młodzieży Polskiej (ZMP) i Służba Polsce (SP). Zmieniono między innymi mundur, salut i pozdrowienie harcerskie: W nauce, pracy i walce Czuwaj! Podczas zmian komend chorągwi i hufców na komendy wojewódzkie i powiatowe doszło do zwalniania starszych instruktorów. To wówczas Zarząd Główny ZMP przyznał wszystkim swoim członkom stopień harcmistrza. W archiwach zachowały się nieliczne dokumenty, które zebrał Krzysztof Persak w swoim opracowaniu pt. Komuniści wobec harcerstwa 1944 - 1950 r. (Instytut Studiów Politycznych PAN, zeszyt nr 11 z 1998 r.). Niestety wiele z tych dokumentów nadal nie jest znana nie tylko wśród harcerskiej młodzieży. Warto więc przypomnieć choćby daty powstania, nazwy i autorów kilku z tych dokumentów.
    1. 28 czerwca 1947 r. „Tajna instrukcja nr 010” (nakład 20 egz.) gen. bryg. Jerzego Zarzyckiego ówczesnego Szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego „O opiece aparatu polityczno - wychowawczego Wojska Polskiego nad obozami młodzieży szkolnej i obozami harcerskim” (cyt. opracowanie str. 78 - 81).
    2. Listopad - grudzień 1947 r. „Wytyczne kampanii ideologicznej o przebudowę harcerstwa”, opracowane przez członków pepeerowskiej frakcji w naczelnych władzach ZHP, zwalczającej tradycję skautingu i harcerstwa (cyt. opracowanie str. 115 - 121).
    3. 29 października 1948 r. „Projekt reorganizacji ZHP” opracowany przez Pelagię Lewińską, Sekretarza Generalnego ZHP dla Sekretarza nowo utworzonego Komitet Centralnego PZPR Bolesława Bieruta (cyt. opracowanie str. 125 - 134).
    4. 20 grudnia 1948 r. „Rezolucja komendantek i komendantów chorągwi ZHP”, zaczynająca się w ten sposób: My, jako instruktorzy, wychowawcy najmłodszego pokolenia budującego socjalistyczną Polskę, zrywamy ze wszystkimi pozostałościami wychowania skautowego i harcerskiego, które są odbiciem ustroju kapitalistycznego i chcemy nową robotę harcerską oprzeć na zasadach wychowania socjalistycznego (cyt. opracowanie str. 135).
    5. 10 stycznia 1949 r. Referat Przewodniczącego Zarządu Głównego ZMP Janusza Zarzyckiego „ ZMP w walce o harcerstwo”, zakończony takim zapewnieniem: Najlepsi aktywiści z naszego aparatu pójdą do ZHP, bo postawienie Harcerstwa na drogę demokratycznego rozwoju, to najbardziej odpowiedzialne zadanie ZMP. Walka o harcerstwo, o nowe ludowe harcerstwo, o nasze harcerstwo, to sztandarowe zadanie Związku Młodzieży Polskiej na rok 1949 (cyt. opracowanie str. 136 - 158).
    6. 28 stycznia 1949 r. Referat Pelagii Lewińskiej pt. „Problemy przebudowy harcerstwa”. Mimo rozpowszechnienia tego referatu w formie masowej „Walka o nowe harcerstwo”, nie udało się mi jej nabyć w antykwariatach ani na internetowych aukcjach.






    .

Zostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.