Jantary – lokalna waluta Łomży

W 2008 roku przypadła 590. rocznica nadania praw miejskich Łomży, które nasze miasto otrzymało 15 czerwca 1418 roku od księcia Janusza I Mazowieckiego. W ramach czerwcowych obchodów tej rocznicy, Prezydent Miasta Łomża postanowił wydać okolicznościową monetę, upamiętniającą tamto, niezwykle ważne w historii miasta, wydarzenie. Po długich dyskusjach i debatach, jako nazwa łomżyńskiego dukata lokalnego wybrane zostało określenie „jantar”. Łomżyńskie dukaty wyprodukowano o nominałach 4 i 40 jantarów, gdyż monety okolicznościowe nie mogą nosić nominałów monet będących w obiegu.

jantary4obwWładze Łomży dodatkowo prowadziły rozmowy z placówkami handlowymi, aby w okresie wakacyjnym jantary były walutą obiegową na terenie miasta. Istniała wtedy możliwość płacenia łomżyńską walutą w niektórych sklepach, co było niewątpliwą atrakcją zarówno dla turystów odwiedzających nasze miasto, jak również i samych mieszkańców. Taki system sprawdził się już w wielu miastach i są miejscowości, które robią kolejne reedycje swoich lokalnych dukatów.

13 czerwca 2008 r. podczas Uroczystej Sesji Rady Miejskiej oficjalnie ruszy akcja promocyjna łomżyńskich dukatów lokalnych – „jantarów”. Ich emitentem jest Miasto Łomża, producentom Mennica Polska, a do obiegu wprowadzać je będzie Miejski Dom Kultury – Dom Środowisk Twórczych i Galeria pod Arkadami. W sumie, wydanych zostało 50 tys. monet ze stopu Nordic Gold o nominale 4 jantarów oraz 500 srebrnych monet o nominale 40 jantarów. Co więcej, nasze srebrne jantary to nie lada gratka dla kolekcjonerów, gdyż jesteśmy pierwszym miastem w Polsce, które wydało srebrną monetę wielkości 38,61 mm.

Projektantem monet jest Pan Robert Kotowicz, jeden z najlepszych projektantów wizerunków monet Mennicy Polskiej SA i Narodowego Banku Polskiego.

Jantary 4

jantary4a

jantary4bproducent:    Mennica Polska S.A.
nominał:  4 Jantary
emitent:  Urząd Miejski w Łomży
emisja: 13.06-30.09.2008
nakład: 50 000 szt.
materiał: mosiądz
średnica:  27 mm
projektant:  R. Kotowicz

Jantarów 40

jantarow40ajantarow40bproducent:    Mennica Polska S.A.
nominał: 40 Jantarów
emisja: 13.06.2008 – 30.09.2008
nakład: 500 sztuk
materiał: Ag 500
średnica: 38,61 mm

Awers: W centralnej części wizerunek ratusza miejskiego Łomży. Pod wizerunkiem nominał „40 Jantarów”. Powyżej napis wpisany w półkole informujący o 590 rocznicy nadania praw miejskich. Poniżej napis w półkolu „1418 Łomża 2008”.

Rewers: W centralnej części, wizerunek herbu miejskiego przedstawiający jelenia w wyskoku nad  kamieniami. Powyżej napis Łomża. Pod wizerunkiem napis informujący o okresie obiegu wpisany w półkole.

Pochodzenie nazwy dukata lokalnego – JANTAR

Starołacińska nazwa JANTARU w średniowieczu brzmiała gentarum, co znaczyło płód ziemi. Słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jain-itar (żywica morska).
Spośród nadnarwiańskich bogactw, najbardziej interesowano się bursztynem, który szczególnie na prawym brzegu Narwi znajdowano od dawna. Ludność dorzecza Narwi tak silnie związała się z eksploatacją i obróbką bursztynu, że minerał ten wszedł na stałe do historii kultury materialnej regionu. Wpłynął na powstanie etnograficznej odrębności tego obszaru i przez wiele lat warunkował jego rozwój gospodarczy. Nazywano go m.in. „złotem północy”. Niezwykle ciekawe okazy, w tym inkluzje (zatopione w bursztynie owady i części roślin) uznane za unikalne w skali kraju, można obejrzeć w Muzeum Północno-Mazowieckim w Łomży.

Informacja dotycząca promocji Jantarów z regionalnego portalu 4lomza:

Promocja z „jantarami” nie wyszła?
To miał być promocyjny strzał w „10”. Wybite z okazji 590 rocznicy nadania praw miejskich Łomży jantary miały trafić do mieszkańców Łomży i odwiedzających miasto turystów. Już po kilku dniach „sprzedaży” łomżyńskich lokalnych dukatów ogłaszano sukces przedsięwzięcia… Okazuje się jednak, że jantary nie poszły jednak jak świeże bułeczki… Na dwa dni przed upływem terminu ich „ważności” w „skarbcu” MDK-DŚT, który na zlecenia ratusza zajmuje się ich dystrybucją, ogólnej puli 50 tysięcy dukatów pozostało jeszcze grubo ponad połowa.
Przypomnijmy w połowie czerwca podczas uroczystej sesji z okazji 590 rocznicy nadania praw miejskich Łomży oficjalnie zaprezentowano wybite z tej okazji łomżyńskie monety nazwane „jantarami”. Do 30 września miały być one być „normalnym” środkiem płatniczym w mieście. Miały, ale nie do końca to się udało, choć można było nimi (i je) kupować w ok. 60 punktach na terenie Łomży.  Jedna moneta o nominale 4 jantary to 4 zł, a pełną wymianę do końca września gwarantuje urząd miejski. Termin ten się zbliża, a jantarów w skarbcu niestety nie ubywa.  Z 50 tys. dukatów wykonanych ze stopu Nordic Gold do tej pory sprzedano ponad 21 tys. Dyrektor MDK-DŚT Roman Borawski przypuszcza, że od kilkuset do kilku tysięcy dukatów może być jeszcze w punktach, współpracujących przy dystrybucji monety lokalnej, ale i tak pozostało jeszcze sporo…
– Jantary będą dalej sprzedawane, bo mają głównie wartość kolekcjonerską i pamiątkową – mówi Mariola Jabłonowska odpowiedzialna w łomżyńskim ratuszu za promocję.
Do sprzedaży jest także jeszcze kilkadziesiąt dukatów w wersji exklusiv – czyli srebrnych monety o nominale 40 jantarów. Tych było tylko 500, przy czym 10% nakładu miasto pozostawiło sobie w celach promocyjnych i honoruje nimi co zacniejszych gości…  Pozostali srebrne monety mogli kupić po 210 zł za sztukę. Choć wydawało się, że przynajmniej te pójdą jak „świeże bułeczki”, okazuje się mimo początkowej rezerwacji z oferty kupna srebrnych jantarów nawet nie skorzystali wszyscy radni miasta…
Źródło:

www.lomza.pl
www.4lomza.pl

1903 Ogólnie 1 Dziś
  
 

1 Komentarz

  1. 5 sierpnia 2009  11:40 przez pseudo-admin Odpowiedz

    6 VII 1700, Łomża
    August II, król polski, potwierdza wszystkie wcześniejsze przywileje królewskie dla miasta Łomży, zaczynając od przywileju ks. mazowieckiego Janusza I z 1418 r.

    Komentarz: Wiek XVI był okresem rozkwitu Łomży, która stała się centrum handlowym wschodniego Mazowsza. Przyczynił się do tego opłacalny eksport zboża i drewna do krajów Europy Zachodniej. Rozwój miejscowego rzemiosła wpływał na wzbogacenie mieszczaństwa łomżyńskiego. Wznoszono murowane kamienice, instalowano wodociągi, brukowano ulice. Mieszczanie posyłali dzieci do szkół, a nawet do Akademii Krakowskiej. Do miasta przybywali lekarze i aptekarze. Przebywające w dworze łomżyńskim królowe - Bona i Anna Jagiellonka - nadawały miastu charakter rezydencji królewskiej. Liczba mieszkańców Łomży w XVI w. szacowana jest na ok. 3 tys.

    Miastu nadawano liczne przywileje królewskie. W 1556 r. Łomża otrzymała od Zygmunta Augusta przywilej na organizowanie trzech jarmarków rocznie, a w 1558 r. prawo budowy wodociągu. W 1578 r. Stefan Batory nadał rybakom łomżyńskim specjalny przywilej na połów ryb w Narwi. Sprawa handlu zbożem i drzewem została uregulowana w 1598 r. przez Zygmunta III Wazę, który nakazał pobieranie odpowiednich cen oraz skupowanie zboża i drzewa w wyznaczonych miejscach. W XVII w. miasto zaczęło podupadać. Epidemie, a także wojny prowadzone przez Rzeczpospolitą, a w szczególności "potop" szwedzki (1655-1660) spowodowały kryzys gospodarczy i wyludnienie miasta. Prawdopodobnie liczba ludności spadła wtedy dziesięciokrotnie. Za panowania Jana III Sobieskiego Łomża zaczęła powoli podnosić się z upadku. Niestety okres względnego spokoju skończył się wraz z wybuchem wojny północnej (1700-1721), podczas której działania wojenne nie oszczędziły również Łomży.

    W 1700 r. w Łomży przebywał król August II Mocny, który potwierdził wszystkie dotychczasowe przywileje mieszczan łomżyńskich. W latach 1418–1648 nadano ogółem 11 przywilejów. Poza wymienionymi były to m.in: przywilej lokacyjny ks. mazowieckiego Janusza I z 1418 r., stanowiący podstawę do utworzenia miejskich władz i sądownictwa, oraz przywilej ks. Janusza II z 1488 r. zezwalający mieszkańcom miasta na handel w dni powszednie, a kupcom przybywającym tylko na targach rocznych. Dokumenty te znamy z późniejszych potwierdzeń wpisanych do ksiąg kancelarii królewskiej, lub z kopii. Nie zachowały się bowiem do naszych czasów w formie dyplomów. (Aleksander Wąsik)

    Co warto przeczytać?

    * Brodzicki Cz., Łomża w latach 1529-1795, Łomża 2000;
    * Godlewska D., Dzieje Łomży od czasów najdawniejszych do rozbiorów Rzeczypospolitej (XI w.–1795), Warszawa 1962.

    Opis zewnętrzny: Kopia, jęz. łaciński, akta luźne, karty papierowe o wymiarach 360x215 mm.

    Miejsce przechowywania: Archiwum Główne Akt Dawnych, Zbiór Ignacego Kapicy Milewskiego p. 61 dok. 168 s. 511-517.

Pozostaw odpowiedź pseudo-admin Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

Avatar

33 Pułk Piechoty - II

WYPADY. Na froncie litewsko-białoruskiim od września 1919 roku do maja 1920 roku oprócz walk pozycyjnych, utarczek patrolów, przedsiębrano charakterystyczne wypady, jako sposób [...]