Alfons Budziński – badacz i pionier badań archeologicznych
Łomżyńskie Bractwo Historyczne w tegoroczny dzień Święta Zmarłych złożyło wieniec na grobie ŚP Alfonsa Budzińskiego. Ten zapomniany trochę pionier badań archeologicznych prowadził na ziemi łomżyńskiej szereg prac badawczych, dzięki którym udokumentowane zostały w naszym regionie prapoczątki osadnictwa.
Związany w ostatnich latach swojego życia z Łomżą, gdzie na łomżyńskiej nekropolii jako zasłużony obywatel miasta znalazł także swój wiekuisty spoczynek.
/Notka biograficzna/
Alfons Budziński urodził się ok. 1822r. Z zawodu był lekarzem weterynarii, prawdopodobnie absolwentem szkoły weterynarii w Warszawie. Piastował kolejno szereg stanowisk w służbie weterynaryjnej, dochodząc pod koniec życia do stopnia weterynarza gubernialnego w ówczesnej guberni łomżyńskiej.
Od 1857r Budziński prowadził wieloletnie pionierskie poszukiwania archeologiczne – głównie typu zwiadowczego, na obszarze guberni augustowskiej /od 1867r suwalskiej i łomżyńskiej/, w tym w okolicach Łomży. W badaniach terenowych, w których wraz z nim brali udział także inni działacze regionalni jak np. Aleksander Osipowicz, posługiwał się instrukcją dotyczącą przeprowadzania badań archeologicznych wydaną w 1850r przez Krakowskie Towarzystwa Naukowe. Wyniki tych badań Budziński publikował w swoich sprawozdaniach, a jego prace badawcze i związane z nimi zbiory wysoko cenione były w ówczesnym środowisku naukowym. Za udział w powstaniu styczniowym 1863 roku został zesłany na Syberię.
Alfons Budziński mieszkał w Suwałkach, a około 1871r przeniósł się do Łomży, gdzie umarł 23 października 1885r. Został pochowany na terenie łomżyńskiej nekropolii, gdzie do dzisiaj zachował się Jego cmentarny nagrobek.
A.D. 2011.11.01
/sekr. ŁBH/
