Nekrolog poświęcony księdzu  Kazimierzowi Lutosławskiemu

Dnia 4 marca minęła 136. rocznica urodzin ks. Kazimierza Lutosławskiego. O jego życiu i zasługach dla Polski pisaliśmy już  na naszym portalu  i zainteresowanych tematem  odsyłamy pod adres: https://historialomzy.pl/ks-kazimierz-lutoslawski/

Ciekawy artykuł  o  dokonaniach  tego księdza – harcerza, autorstwa  Marcina Rydzewskiego , można też znaleźć  na stronie internetowej Muzeum Przyrody w Drozdowie  pod linkiem: http://www.muzeum-drozdowo.pl/index.php/historia/508-ks-kazimierz-lutoslawski

Tam także zamieszczone są relacje z dorocznych  Ogólnopolskich Zlotów Druha Szarego organizowanych ku czci twórcy  projektu harcerskiego krzyża.

Ksiądz Kazimierz Lutosławski własnym życiem wypełniał  ideę skautingu: Skaut nie żyje dla siebie, ale całe życie jest sługą społeczeństwa, któremu z poświęceniem oddaje wszystkie swoje siły. Obowiązek jest motorem jego czynów; obowiązki nie są mu ciężarem, ale życiem samem. W przełożonych widzi wyraz tego prawa, które mu obowiązek nakłada, i dlatego jest im wierny i stoi przy nich w dobrej i złej woli; nawet mówić źle o nich przy sobie nie pozwala.

(Lutosławski Kazimierz: Czuj duch! Szesnaście gawęd obozowych o idei skautingu, Gawęda Pierwsza, Kraków 1913, s. 4.)

Zmarł dość młodo. Przeżył zaledwie 44 lata. Do końca był wierny swoim ideałom.

Poniżej  prezentujemy  nekrolog  poświęcony księdzu Kazimierzowi Lutosławskiemu  zamieszczony

na łamach Tygodnika  Ilustrowanego nr 3 str. 54  z  19 stycznia 1924 roku, pozyskany ze zbiorów Biblioteki  Cyfrowej  Uniwersytetu Łódzkiego.

Redakcja Serwisu

Ks. Kazimierz Lutosławski

Dnia 5 stycznia po krótkich lecz ciężkich cierpieniach zmarł ks. poseł dr. Kazimierz Lutosławski. Urodzony w r. 1880 po ukończeniu nauk średnich w Polsce, skończył medycynę w Zurychu w r. 1903. Święcenia kapłańskie otrzymał w r. 1912, poczem na uniwersytecie we Fryburgu pogłębiał swą wiedzę teologiczną. Podczas wojny ks. Lutosławski wyjechał do Moskwy, gdzie był jednym z najenergiczniejszych działaczy obozu narodowego. Po powrocie do Polski został wybrany posłem na sejm. Tu rozpoczęła się dopiero właściwa działalność wielkiego obywatela, patrjoty i kapłana. Wysunął się on na czołowe miejsce nie tylko swego stronnictwa (Zw. ludowo-narodowy), lecz we wszystkich, pracach komisyjnych, gdzie olśniewał wiedzą, pracą i talentem. Poza pracą parlamentarną zmarły ogłosił szereg książek w duchu katolickim i narodowym. Ze śmiercią jego Polska traci niestrudzonego działacza, wybitnego parlamentarzystę i wielkiego patrjotę. Cześć jego pamięci!