Dziedzictwo Powstania Styczniowego
Ignacy Łupiński
Uczestnik powstania styczniowego.
Urodzony 16 XI 1842 roku w Buszewie koło Łomży, jako syn Wincentego i Katarzyny z Jaczyńskich /?/, były obywatel ziemski. Ukończył gimnazjum w Łomży. W powstaniu styczniowym walczył w oddziale Józefa Konstantego Ramotowskiego Wawra w bitwach pod Białaszewem, Suchowolą, Kadyszem, Sejnami, Gruszkami, Kozim Rynkiem, Sieburczynem i w innych. Po rozbiciu partii wstąpił do Szwadronu Jazdy Augustowskiej w stopniu podporucznika. W jednej z utarczek dostał się do niewoli. Więziony w Kalwarii i Suwałkach. 26.XI.1865 roku odprawiony na zesłanie do Tobolska, gdzie przebywał 7 lat.
Po powrocie z zesłania, zawarł w 1878 roku związek małżeński z Stanisławą Apoznańską, córką właściciela majątku Gąsiorowo nad Bugiem, którego dzierżawcą był ojciec Ignacego. Młodzi zamieszkali w należącym do Apoznańskich majątku Wszebory. W 1881 roku przyszła na świat córka Maria, a w 1884 Irena. W 1887 roku Ignacy Łupiński owdowiał. Wielkie oparcie w wychowaniu córek znalazł w osobach sióstr – Kornelii i Józefy. Około 1910 roku Łupiński sprzedał Wszebory i przeniósł się do sióstr do Małkini. Często jednak mieszkał u córek w Warszawie. Według spisów weteranów , w latach 20-tych mieszkał w Warszawie.
Red. Jarosław Marczak
Wykorzystane materiały:
Jerzy Maliszewski, Sybiracy, zesłani i internowani za udział w powstaniu styczniowym.
Dodatek do „Dziennika Personalnego” Nr 10/1920.
„Kurier Warszawski” Nr 330, 335/1924.
„Rocznik Wojskowy” 1923.
„Żołnierz Polski” Nr 52/1921.
Informacje i fotografia od p. Ewy Bohusz – Rubaszewskiej z Warszawy.
http://grajewiak.pl/
Redakcja serwisu
