Kartka z kalendarza – 12. czerwca

Od redakcji:
W redakcyjnym cyklu „Był taki dzień …”, przedrukowujemy za zgodą autora, treść postu zamieszczonego na profilu FB administrowanym przez Muzeum Północno-Mazowieckie w Łomży.

12 Czerwiec

Rok
1628 – do łomżyńskiego klasztoru przybyło 9 benedyktynek z Torunia
1887 – w teatrze amatorskim w Łomży jako adeptka sceny wystąpiła Wanda Siemaszkowa z deklamacją „Legendy pierwszej miłości” A. Asnyka i „Jagodą” T. Lenartowicza
1927 – wręczenie sztandaru szkoły uczniom Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki
1994 – mecz „Orłów Górskiego” z oldbojami ŁKS, wynik 6 : 3
— odbyło się poświęcenie trzech dzwonów zawieszonych na wieży kościoła Opactwa Benedyktynek w Łomży – „Maria”, „Benedykt”, „Scholastyka” wykonanych przez Odlewnię Dzwonów Braci Felczyńskich z Przemyśla
2000 – koncert Jerzego Maksymiuka i Anny Bojar z Łomżyńską Orkiestrą Kameralną
2009 – obchody 90 lecia Zespołu Szkół Drzewnych w Łomży
W 1918 roku Henryk Mejer zatrudniony w Wydziale Reform Agrarnych w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych złożył plan, który przewidywał w ciągu pięciu lat komasację, likwidację serwitutów, podział wspólnot, meliorację. Projekt ten nie został uwzględniony w pracach rządu, ale ustawa o reformie rolnej z 1919 roku zakwalifikowała do wywłaszczenia ponad 1000 majątków ziemskich. Mając między innymi i to na względzie w maju 1919 roku Główny Urząd Ziemski wystąpił z projektem do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego o otwarcie poza Warszawą siedmiu średnich szkół mierniczych. W 1919 roku uruchomiono cztery w Poznaniu, Krakowie, Lwowie i Łomży. Na zlokalizowanie Szkoły Mierniczej w Łomży miała wpływ liczna kadra doświadczonych geodetów skupionych wokół Okręgowej Komisji Ziemskiej w Łomży. Dwóch z tych geodetów tj. wspomniany wcześniej Henryk Mejer i Stanisław Tyszka pracowało w Ministerstwie Rolnictwa. Państwowa Szkoła Miernicza w Łomży została otwarta 4.11.1919 roku w prywatnej, dwupiętrowej kamienicy przy ul Polowej 11,w budynku usytuowanym na rogu z ulicą Sienkiewicza. Organizatorem i pierwszym dyrektorem szkoły był inżynier Henryk Mejer, a nauczycielami inżynierowie geodeci: Mieczysław Rybacki, Teofil Rewkowski i Józef Sienkiewicz. Sale wykładowe rozmieszczono na drugim piętrze, zorganizowano też kreślarnię wyposażając ją w niezbędne przyrządy geodezyjne i kreślarskie. Życie szkoły zakłóciła wojna w 1920 roku, cześć uczniów zwerbowano do wojska. W roku szkolnym 1920/21 nie było naboru do Szkoły, a w 1923 roku opuściło szkolę 14 pierwszych absolwentów. Dyrektor Mejer rozumiał doskonale, że dalszy rozwój Szkoły nie będzie możliwy bez rozbudowy bazy lokalowej. Już w 1920 roku podjął starania o pozyskanie większego lokalu, a w 1921 roku uzyskał kredyty na nowy budynek. W pracy tej pomagał mu inżynier Stanisław Tyszka, który w 1921 rok został zatrudniony jako nauczyciel kontraktowy. W lipcu 1922 roku staraniem Departamentu Szkolnictwa Zawodowego Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przystąpiono do przebudowy budynku Domu Ludowego. Projekt sporządzony został przez architektów Rudolfa Macurę – architekta powiatowego w Ostrołęce i Zdzisława Świątkowskiego – architekta powiatowego w Łomży, przy czym kierownictwo budowy, nadzór techniczny i opracowanie szczegółów spoczywało w rękach Świątkowskiego. Projekt przewidywał nadbudowę, na masywnych fundamentach i murach byłego Domu Ludowego dwóch kondygnacji, skrzydła południowego i dwóch klatek schodowych. Trzykondygnacyjna bryła budynku przykryta zastała czterospadowym dachem, kalenicę wieńczyła ośmioboczna wieżyczka obserwacyjna z balustradą. Latem 1924 roku gmach szkoły był gotowy do użytku, w budynku o powierzchni użytkowej 3336 m2 było osiem sal wykładowych i 15 innych pomieszczeń specjalistycznych. /JJ/

autor: Jerzy Jastrzębski

/red/

Dziękujemy za przeczytanie artykułu :)

Jeśli chcesz być informowana(-y) o nowych artykułach, to obserwuj naszą stronę na https://www.facebook.com/historialomzy
oraz
zgłoś swój akces do grupy na FB:
https://www.facebook.com/groups/historialomzy