Stanisław Kalinowski

Stanisław Kalinowski

kapral – marynarz, kawaler srebrnego krzyża Virtuti Militari V klasy

Poszukując w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych (Nr 1 z 26 I 1922 r.) Leona Kaliwody na listach odznaczonych krzyżem Virtuti Militari „znalazłem” marynarza Stanisława Kalinowskiego. Wojskową służbę pełnił on od 23 maja 1919 r. do 12 grudnia 1921 r. we Flotylli Wiślanej. Zakończył ją w stopniu kaprala, będąc odznaczonym między innymi srebrnym Krzyżem Virtuti Militari V klasy za czyn wybitnego męstwa, połączony z narażeniem życia. Przypuszczam, że brał udział w bitwie warszawskiej, stoczonej podczas wojny polsko-bolszewickiej. Bitwa ta, określana Cudem nad Wisłą, zadecydowała o zachowaniu niepodległości przez Polskę i ostatecznie przekreśliła plany rozprzestrzenienia sowieckiej rewolucji na Europę Zachodnią. Za tydzień obchodzić będziemy 93 już rocznicę tej przełomowej bitwy w światowej historii. Jest więc okazja, by dowiedzieć się więcej o bohaterskim czynie marynarza Stanisława Kalinowskiego.

Na zdjęciu widać, że Stanisław Kalinowski był nagrodzony także dwoma odznaczeniami. Szkoda, że tych odznaczeń, jak i krzyża Virtuti Militari nie wpisał do książeczki wojskowej Stanisława Kalinowskiego porucznik Roth Eugeniusz z P. K. U. w Białymstoku. Może ktoś z czytelników zna krewnych lub znajomych. Stanisława Kalinowskiego, który zmarł w Łomży w wieku 75 lat. Chyba został pochowany na zabytkowym cmentarzu w Łomży przy ul. Mikołaja Kopernika. Poszukiwania jego grobu ułatwią akty urodzenia i zgonu śp. Stanisława Kalinowskiego. Myślę, że jak najszybciej powinniśmy ustalić listę kawalerów orderu Virtuti Militari związanych z Łomża i jej Ziemią.

Wspomnę, że spośród odznaczeń nadawanych do chwili obecnej order Virtuti Militari jest najstarszym orderem wojskowym na świecie. Honor i Ojczyzna to dewiza orderu Virtuti Militari. Ustanowił go w dniu 22 czerwca 1792 r. król Stanisław August Poniatowski dla uczczenia zwycięskiej bitwy pod Zieleńcami, w wojnie przeciwko Rosji w obronie Konstytucji 3 Maja. Order Virtuti Militari nadawano też w okresie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Pol-skiego. Po odzyskaniu niepodległości Sejm Ustawodawczy w dniu 1 sierpnia 1919 r. uchwalił ustawę o orderze wojskowym Virtuti Militari (Dziennik Ustaw Nr 67, poz. 409). Ustawa ta określiła między innymi parametry oraz zasady jego noszenia, kwalifikacje czynów, za które żołnierze mogli otrzymać poszczególne klasy orderu oraz prawa i przywileje odznaczonych. Każdy kawaler orderu Virtuti Militari otrzymywał dożywotnio roczną pensję orderową w wysokości 300 zł, bez względu na klasę i inne pobory otrzymywane z tytułu wykonywanej pracy. Ponadto przyznano im przywilej pierwszeństwa przy przydziale ziemi, przy obejmowaniu posad rządowych, przy przyjmowaniu do zakładów dla inwalidów oraz uzyskiwaniu dla dzieci miejsc stypendialnych w rządowych placówkach oświatowych i zakładach wychowawczych. Kawalerowie orderu Virtuti Mili-tari mieli też prawo do honorów ze strony wojskowych równych stopniem, a nie posiadających tego orderu. Podoficerowie i szeregowi odznaczeni Krzyżem Virtuti Militari, posiadający odpowiednie kwalifikacje mogli być awansowani na stopień oficerski. Do 1 września 1939 r. nadano ogółem 6.589 orderów Virtuti Militari różnych stopni, wśród nich Srebrnych Krzyży Virtuti Militari V klasy – 6500, w tym pośmiertnie – 1800.

Adam Sobolewski
Sieradz, 6 sierpień 2012 r.

PS. Więcej zdjęć na portalu internetowym.