Gdzie znajdował się ten budynek i jaką pełnił rolę w życiu mieszkańców Łomży?
Zagadka 32
Mariusz Patalan
Wydawca czasopisma internetowego historialomzy.pl. Admin i Redaktor Serwisu Historycznego Ziemi Łomżyńskiej. Masz jakieś ciekawe zdjęcia, pomysł na artykuł lub chcesz dołączyć do Redakcji? Napisz do nas.






18 comments
Kino MIRAGE przy Nowym Rynku – dzisiaj w tym miejscu bank
Ja tak w kwestii technicznej. Zagadka nie powinna byc opublikowana w zagadkach, a nie zabytkach?
Słuszna uwaga. Przeniesione do działu zagadek.
Ktoś ma jeszcze inne zdjęcie tego kina? Przyznam, że mi osobiście trudno było sobie wyobrazić w tamtych czasach takie kino w Łomży :)
Poszuję informacji gdzie można znaleźć rocznik kupiecki z 1938r z którego skan z adresem kina został zamieszczony w tej zagadce. Byłbym wdzięczny za informację. Dziękuję Jarek Rybicki
http://i25.tinypic.com/azjgq0.jpg
Ale Wojtek nie napisał NA tylko PRZY Nowym Rynku więc zagadkę można mu zaliczyć. ;)
Kino Mirage było nie na Nowym Rynku, ale na Placu Pocztowym. Przy okazji krótka historia łomżyńskich kin z okresu międzywojennego.
Kina – W Łomży można się doliczyć czterech kin, w tym dwóch w ścisłym znaczeniu: „Mirage” (Miraż) i „Reduta”. W 1911 r. doktor Rudolf Beber wybudował na placu miejskim gmach kinoteatru „Mirage” i zobowiązał się, że po piętnastu latach przejdzie on na własność miasta. Budynek o kubaturze 1200 m3 znajdował się na Placu Pocztowym (w pobliżu dzisiejszego PKO); został zniszczony w 1945 r. Kino „Reduta” częściej było określane jako kino Czochańskiego od nazwiska właściciela prowadzącego jednocześnie w drugim skrzydle budynku restaurację „Pod konikiem”; dzisiaj w tym miejscu jest kino Milenium. Funkcjonowały również kina w Domu Żołnierza i w Domu Katolickim. Dom Żołnierza wzniesiono w 1930 r. na miejscu po zrujnowanej cerkwi pułku ołonieckiego na ul. Polowej (dzisiaj gmach banku). Od l października 1933 r. zaprzestano tam (może czasowo) wyświetlać filmy. W styczniu 1932 r. władze państwowe udzieliły zezwolenia na otwarcie kina w drugim domu – Domu Katolickim; nosiło ono nazwę „Zdrój”.
Cytat z link poniżej:
http://www.lomza.friko.pl/historia_3/osrodki.htm#215
Jakby nie napisał,ale Plac Pocztowy,i Nowy Rynek to dwie inne broszki. Mnie się wydaje, że na jest formą właściwszą. Zaliczyć, można i trzeba bo niedaleko jeden plac od drugiego.
Moglibyśmy się długo spierać o to miejsce
http://www.szukamypolski.com/details.php?image_id=11293
Wojtek nie będziemy się spierać, fakty pokazują, że Kino Miraże było przy Placu Pocztowym 5. Na dowód tego wypis z książki telefonicznej Łomży z 1937 roku. Zdjęcie z wypisu dodano w zagadce.
Lokalizacji kina to nie zmieni :), ale żeby nie było niejasności to skan z adresem kina pochodzi nie z książki telefonicznej Łomży z 1937 tylko z Księgi adresowej Polski z 1928 roku. W książce telefonicznej z 1936 Kino-Teatr „Mirage” ma aktualny wtedy adres Pl. Wolności (i taki adres obowiązywał do czasu sowieckiej zmiany nazw ulic w 1939), a nie Pl. Pocztowy, nr tel. 2 36. Moja prośba z poprzedniego wpisu o źródło pochodzenia Rocznika Kupieckiego 1938 jest już nieaktualna, ponieważ odnalazłem źródło i nie był to RK 1938 (informacja z dwutygodnika „Narew” nr18 z 2008r.) a KAP 1928. Pozdrawiam
Słusznie to kończy temat
Przy ulicy, przy placu. Na ulicy np: leży kostka
Wojtku, dzięki za dyskusję w temacie.
W sierpniu 1910 roku na rogu Nowego Rynku i Placu Pocztowego rozpoczęto budowę nowego obiektu z przeznaczeniem właśnie na kinematograf. Budynek ,o kubaturze 1200 m3 stanął bardzo szybko, pomiędzy Nowym Rynkiem, a ulicą Wiejską. Wybudował go na placu miejskim doktor Rudolf Beber .Zbudowany został z żółto – pomarańczowej cegły, posiadał dwie wieżyczki i liczne ozdoby. Koszt budowy wraz z urządzeniami wewnętrznymi zamknął się kwotą 25 tysięcy rubli. Nowy iluzjon otrzymał ,obco brzmiącą nazwę „Mirage”, którą umieszczono w postaci kolorowego neonu nad wejściem do obiektu. Swoje wspaniałe podwoje otworzył w połowie grudnia 1910 roku. Poczekalnie kinowa wyposażona była w dużą ilość luster oraz miękkie fotele. Znajdował tu się także „bufet cukierniczy” składający się z dwóch sal i tarasu letniego, posiadał on oświetlenie elektryczne i grała tu muzyka. Sala kinowa z balkonem odznaczała się dobrą widocznością ,a wyposażona była w twarde drewniane krzesła. W podziemiach kina znajdowały się urządzenia konieczne do jego obsługi oraz pomieszczenia użyteczności publicznej wyłożone białą glazurą co w owych czasach, w Łomży było nowością. Kino reklamowało się między innymi i w ten sposób, że „stoi po za wszelką konkurencją pod względem hygieny, bezpieczeństwa, wyboru i treści obrazów”. Wyposażone było, jak twierdzili właściciele w najlepszy na świecie aparat firmy „Gaumont”, który nie drażnił siatkówki oka i nie osłabiał wzroku. Repertuar pozyskiwany był ” z pierwszorzędnego artystycznego kinematografu „Sfinks” w Warszawie”. W reklamie kina umieszczono także, jakże brzmiącą współcześnie informację „krwawo – sensacyjne obrazy , jako szkodliwe dla każdego wieku, zwłaszcza wobec coraz bardziej rozwijającej się nerwowości – demonstrowane będą jaknajrzadziej”. Plac , na którym stanął „Mirage” został wydzierżawiony przez Magistrat na 12 lat za opłatą 150 rubli rocznie. Po tym okresie zgodnie z umową , budynek miał przejść na własność miasta. W ówczesnej prasie pojawił się w związku z tą informacją następujący komentarz ” jest to wprawdzie za mały budynek na teatr miejski ale zupełnie wystarczający na muzeum lub bibliotekę”. Ale jak się z czasem okazało, do końca swych dni budynek pełnił jednak tę funkcję, do której został postawiony. Przez szereg lat właścicielem kina był pan Miller, zamieszkały przy Szosie Śniadowskiej 18 , a który przybył do Łomży, wraz z synem Tadeuszem, przyszłym uczniem łomżyńskiego gimnazjum . W okresie późniejszym zawiadywał kinem także , nie znany z imienia, pan Cudini. Trzeciego lutego 1911 roku, właśnie w iluzjonie „Mirage” odbyło się pierwsze w Łomży ” przedstawienie naukowe”, którego organizatorem był oddział Towarzystwa Krajoznawczego.
Panie Janku, Pan jest niezastąpiony. Bardzo Panu dziękuję za wyczerpujące wyjaśnienia na temat Kina Mirage. Pozdrawiam.
Chciałbym tylko zapytać, z jakiego źrodła jest opis kina?
Zeszyty Łomżyńskie Nr 4 z 2002 r.