Męska Szkoła Handlowa

Tomasz Niklewski pochodził z ziemi łomżyńskiej. Był absolwentem Uniwersytetu Petersburskiego. Po krótkiej pracy w przemyśle naftowym w Baku, pracował w szkołach w Warszawie i Łodzi. W roku 1909 został przeniesiony na kierownika męskiej szkoły handlowej do Łomży. Na naszym Serwisie jest kilka artykułów o łomżyńskiej oświacie autorstwa T. Niklewskiego m.inn.

https://historialomzy.pl/czy-nie-brak-nam-oswiaty-rolniczej/
https://historialomzy.pl/do-czego-winna-dazyc-szkola/
https://historialomzy.pl/szkolnictwo-miejscowe-w-swietle-liczb/

Poniższy artykuł pochodzi ze Wspólnej Pracy z nr. 1 z dnia 1 stycznia 1911 roku str. 5, 6.
Pobrano materiał z Podlaskiej Biblioteki Cyfrowej.

Redakcja Serwisu

 Męska Szkoła Handlowa

(sprawozdanie półroczne)
przez T. Niklewskiego

Rezultaty pracy w pierwszym półroczu bieżące­go roku szkolnego przedstawiają się w zarysie jak na­stępuje:
Dni szkolnych było 81, co w ośmiu klasach wynosi lekcji 3570. W tym opuszczonych przez Nauczycieli lekcji było 106, co na jednego Nauczyciela daje 7 lekcji stanowi niecałe 3°/0, opuszconych przez uczniów lekcji było 5475, co na jednego ucznia daje 19 lękcji i stanowi niecałe pół odsetki. Stan kursów przy zamknięciu pół­rocza okazał się wogóle normalnym; w niektórych kla­sach skonstatowano trudności w nauczaniu i opóźnienie kursu bądź z powodu braku odpowiednich pomocy szkol­nych, bądź dla niedostatecznej powagi uczniów, niedo­statecznej pilności, małego oczytania, braku dojrzałości do danej klasy, bądź dla przepełnienia klas po nad kom­plet normalny. Postępy klas okazały się wogóle normal­ne; gorsze w niższych klasach, najgorsze w klasie naj­bardziej przepełnionej. Ilość uczniów, którzy nie otrzy­mali ani jednej niedostatecznej oceny, wynosi w prawdzie tylko 31°/0, ale też i liczba uczniów, którzy otrzymali więcej jak dwie niedostateczne oceny, wynosi niespełna 21 °/0. Prócz posiedzeń Rady pedagogicznej odbyły się trzy konferencje rodzicielskie w celu zbliżenia domu ze szkołą, współdziałania nad zwiększeniem postępów i polepszenia zachowania się. Odczytów, wzgłoszonych dla młodzie­ży, było 5. Wycieczek odbyto: jedna ogólna całej szkoły, 5 przyrodniczych i 2 z Nauczycielem gimnastyki, te ostatnie klasami. Funkcjonowały dwa seminarja: lite­rackie i matematyczne, mające na celu rozszerzone wie­dzy śród wyraźnych adeptów tych gałęzi nauk. Każda klasa co tydzień zaopatrywana była w książki do lektury domowej, świeżo nabyte w tym celu przez szkolę. Amatorowie—miłośnicy sceny przygotowali się pod kierunkiem osób starszych do udatnego odegrania kilka rzeczy o własnych siłach. Przy zamknięciu półrocza porównane były poprawy z różnych przedmiotów z pokrewnych dzie­dzin, obejrzane były wszystkie ćwiczenia piśmienne, za­równo domowe, jak i klasowe. Ilość tych ćwiczeń dla różnych klas okazała się dla różnych klas i różnych przedmiotów bardzo różną: znacznie więcej w klasach młodszych, najwięcej z matematyki, języków rosyjskiego i francuskiego. Na klasy z przedmiotu wypadło prze­ciętnie po 2 3 zadania szkolne. Przegląd prac uczniów z rysunków, sloidu i kaligrafji wykazał zamiłowa­nie większości uczniów. Opóźnień w okresie sprawo­zdawczym było 292, co wynosi więcej jak jedno opóź­nienie na każdego ucznia, adnotacji 352, w tym 3—4 razy więcej w klasie najbardziej przepełnionej, niż w któ­rej kolwiek innej. W ostatnim dniu zajęć szkolnych, młodzież klas starszych sama dobrowolnie, bez podpowiadania, złożyła kierownikowi szkoły piśmienne przy­rzeczenia względem ścisłego przestrzegania wszystkiego, co nakazuje szacunek dla szkoły, czego wymaga dobro młodzieży szkolnej i co gwarantuje spokojne wypełnianie swych właściwych obowiązków wszystkim pracownikom szkoły.

88 Ogólnie 4 Dziś
  
 

Zostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

Avatar

Nasze gmachy publiczne

W 2011 roku zamieściliśmy cykl tematyczny „Perły architektury okresu gubernialnego i międzywojennego miasta Łomży oraz ich architekci”. Omówiliśmy w nim między innymi historię obe[...]